PARADOKS
komfortu
Rok
2022/2023
Przeprowadzona analiza zjawiska komfortu doprowadziła mnie do paradoksu.
Osiąganie komfortu daje przyjemność,
jednak trwanie w wygodnym powoduje stagnację, a w efekcie - regres.
Ukoronowaniem rozważań o zagrożeniach płynących z nadmiaru komfortu,jest projekt w nurcie designu krytycznego. Ma na celu poruszenie dyskursu, wywołanie emocji.
Swoją formą tworzy okazję do odczuwania dyskomfortu, zarówno fizycznego, jak i psychicznego.
Obiekt silnie nawiązujący do kanonu krzesła jadalnianego z daleka zdaje się być zwyczajny.
Jednak detal w postaci nierównoległych do podłoża elementów zadziwia,
przyciąga uwagę, by zachęcić do interakcji z odbiorcą.
W kontakcie z człowiekiem krzesło wytrąca z równowagi psychicznej (poprzez dysonans poznawczy) i z równowagi fizycznej (dzięki wpływowi na haptyczność poszerzoną).
Krzesło tworzy okazję do praktyki dobrowolnego dyskomfortu, który jest istotny
dla prawidłowego funkcjonowania organizmu człowieka w nowoczesnym świecie.
Dyplom magisterski powstał w I Pracowni Projektowania Mebla pod okiem dr Doroty Januszek i dr hab. Jacka Mikołajczaka.
Praca była prezentowana w warszawskiej bibliotece Instytutu Goethe'go, na wystawie Komfort, który nie zabiera.
Wystawa była częścią cyklu badawczo-artystycznego Laboratorium Badań nad Szczęściem,
w ramach projektu Życie po Komfortocenie, zainicjowanego przez Fundację Bęc Zmiana.
link do rozmowy z Bogną Świątkowską
Projekt był prezentowany w Dobrotece w Dobrodzieniu,
w ramach wystawy Present Perfect organizowanej we współpracy z Uniwersytetem Artystycznym w Poznaniu.
kontakt
+48 605 880 417